Yine hayal kırıklığı, yine kendini ve belki de daha cok karşındakini uzme. Hic başlamamak daha mı iyi? Ama her seferinde ‘belki bu seferdir’ diye denemek istemek, şans vermek, daha dogrusu verdigini sanmak. Nasıl yola gelicem? Nasıl normal olucam? Nasıl sevebilcem?

bugün sanki dünyanın sonu gelmiş, yakın zamanda herşey yokolacakmış gibi hissederek uyandım. gerek rüyalarımın gri ama garip ferahlığından gerekse yaklaşık bir haftadır dışında hissettiğim dünyaya geri dönecek olmanın verdiği, dün akşam boyu yaşadığım garip yabancılaşma yüzünden. ama haberlerin de buna yüce katkısını unutmamak gerek. sanırım yakın zamanda dünya savaşı çıkacak, ve biz bu sefer gerçekten, insanların tüm kötülükleriyle ve kendi hayatlarımızın anlamsızlığıyla yüzleşeceğiz. 

Rüyalarda herseyi daha yogun hissediyorum, yaşadığım başimdan gecen seylere dair daha yogun duygular oluşuyor icimde, daha herseyden bağımsız asksa ask, korkuysa korku, sevinçse sevinç. Pişmanlıksa pişmanlık hissediyorum. Günlük uyanık hayatımda farketmedigim, hissettiğimin farkında bile olmadığım duygular rüyada, güya gercek olmayanda daha gercek.

sanırım artık süper sonik ünlü ulaşılmaz insanlara duyduğum platonik aşklara bir son vermem gerekiyor. 

bir formülü yokmuş be bunun, yaşadığın aşkları unutmak bir zormuş, yaşayamayıp kursağında kalanları unutmaya çalışmak bir başka zor. hele başkalarından etkilenemeyince iyice yiyor bitiriyor içini. hele hele bi de etrafındaki ender yalnızlardansa kaçar durursun insanlardan, dinlersin daha o müzikleri. 

En büyük maceralarımi yaşadığım yer yatağım, fesatlanmayin, rüyalarımı orada görüyorum cunku, uyanık hayatta yaşamadığım birsuru duyguyu orada yasıyorum uyanana kadar gercek olduğunu sanarak, inanıyorum uyanana kadar

Ucuz zaferlerin mahkumları onlar

Cevap vermemeyi karizmatik olarak kabul edenler var, salaklar

Erkekleri masturbasyon manyagi yapmanın yolu, gözlerine bakama cevap vereme bi bol sansınlar kendilerini, cevap vermeyip kendi zaferlerini kazansınlar kendi caplarinda

sorgusuz sualsiz, körü körüne bir varlığa, inanca, vs tapan insanlarin nasıl demokrat, ifade özgürlüğüne inanan insanlar olmasını beklersiniz ki!